Opdat zij, die na ons zullen komen en ons werk zullen voortzetten, zullen weten in welken tijd de toenmalige Voogden leefden. Want deze tijd is een zeer moeilijke en onevenwichtige tijd; nimmer zullen voogden voor ons en waarschijnlijk zij die na ons komen zulk een moeilijke tijd hebben doorgemaakt of nog meemaken. De wereld is uit haar verband geraakt, overal rondom gaan oorlogsgeruchten. In Spanje vermoordt men elkaar, Italiƫ veroverd Abessiniƫ, Duitschland nam bezit van Oostenrijk, Japan voert oorlog met China, Rusland is een grote boevenstaat geworden met elke dag afslachting van menschen. Frankrijk staat voor een revolutie, alle landen wapenen zich tot de tanden. In ons land komen op verschillende plaatsen garnizoenen, de dienstplicht wordt van 4 1/2 maand verlengd tot 11 maanden. De beurs schijnt bezeten. Overal millioenen werkloozen. Terwijl ik dit schrijf trekt een escader vliegtuigen over onze goede stad. Het geldt een oefening van de luchtbescherming. Hedenavond moeten de drie Noordelijke provincies van 9 tot 11 uur in het duister zijn gehuld. De sirenen hebben geloeid, ten teeken dat de vliegmachines kwamen. In ons land geldt dit - Gode zij dank - nog slechts een oefening; in verschillende landen is het werkelijkheid en werpt men de doodende alles verwoestende bommen naar beneden, die ten doel hebben menschen en huizen te vernietigen. Gasmaskers worden er bij tienduizenden gefabriceerd, terwijl in de groote steden en groote fabrieken onderaardsche vluchtkelders worden aangelegd. En ten midden van deze Krankzinnige tijd leeft men verder...